Vrijdag 28 juni zat het schooljaar er weeral op...wat ging dat snel!

In de klas kwamen we nog amper, want we namen afscheid van onze zesdejaars én van mevrouw directeur.  Alle leerlingen en heel wat ouders vormden een mooie erehaag toen mevrouw directeur op school aankwam, maar ze werd direct in haar bureau opgesloten.  De juffen en meesters hadden een escaperoom voorzien, waar zij binnen de tijd moest buiten geraken.  Om te starten kreeg ze een luchtfoto van de school, waarop een kruisje stond.  Met de hulp van enkele leerlingen en de gevonden zaklamp (kruisje op de luchtfoto) kon ze via morsecode haar bril terugvinden.  Deze had ze zeker nodig, want de volgende opdracht was in heel kleine lettertjes geschreven.  Zo kon ze Wie Is Het? spelen.  Met de hulp van alle kinderen, diende ze de juiste leerkracht te raden om de tip te vinden die achter het grootste schilderij in haar bureau hing.  Achter dat schilderij vond mevrouw directeur foto's terug van leerlingen, bewerkt met snapchatfilters.  Pas na het herkennen van alle leerlingen, kon ze genieten van drie cakejes en een tasje koffie.  In haar kop vond ze de sleutel om buiten te geraken en in de cakejes een cijfer om een cijferslot te openen.  Een vierde cijfer vond ze bij de kinderen, die ook allen een cakeje kregen.  Hierdoor kon ze het kloppende kistje openen, gevuld met hartjes...want mevrouw directeur was tien jaar lang het kloppende hart van onze school. 

Wat deden de kinderen ondertussen?  Zij konden alles meevolgen op een groot scherm in de turnzaal, want de avonturen van mevrouw directeur werden gestreamd.

Daarna zongen we een fijne snijdersbanklied, gebaseerd op de kwaliteiten van mevrouw directeur.

Na een korte pauze hadden de leerkrachten ook nog een Wat als?  - show in elkaar gestoken.  Zowel mevrouw directeur, haar man, als de kinderen genoten van de heerlijke fratsen door het leerkrachtenteam.

Wat als mevrouw directeur geen tijd voor je had?

Wat als mevrouw directeur geen muzikaal gehoor had?

Wat als mevrouw directeur geen werk had?

Wat als de tafels in de refter geen lawaai konden maken?

Wat als mevrouw directeur volgende week een eigen bedrijfje oprichtte?

Misschien vertelde jouw zoon/dochter ondertussen al wat over deze sketches?  Anders moet je het zeker en vast eens vragen!

 

Natuurlijk vergaten we ook onze zesdejaars niet?  Want bij het belsignaal ontspinde zich alweer een erehaag op de speelplaats, omringd door vele ouders.  Nu waren het de jongens en meisjes die onze school uitzwaaien die de rode loper mochten belopen.  Een slotwoordje aan deze fijne groep jongens en meisjes door mevrouw directeur, met wensen voor een fijne vakantie aan iedereen, en... het schooljaar zat er weeral op! 

Fijne vakantie iedereen!

 

 
© 2019 Vrije Basisschool Elversele.